Ah Demirci

Okulların tatile girmesiyle herkes memleketine, evine döndü. Tatile girdik diyemeden bir bayram telaşı aldı hepimizi. Akraba ziyaretleri,Demirci’ye dışardan gelenler; kuzenler, amcalar,dayılar halalar…Bayramın olmazsa olmazları; el öpmeleri,bayram harçlıkları, biri giden biri gelen baklava,kurabiye dolu servis tabakları, hurra şamata eğlence.

Şimdi bayram sona erdi; evli evine köylü köyüne döndü. Bizler; Dışarıda lise,üniversite okuyan Demirci’nin çocukları, akrabalarımızı uğurladıktan sonra kalakaldık evlerde. Bir sağa bir sola bakınır olduk. Belki kitap aldık elimize, belki derslerden sınavlardan başımızı kaldırıp izleyemediğimiz dizileri filmleri izlemeye koyulduk. Arka arkaya iki sezon üç sezon izlemeye başladık en sevdiğimiz diziyi. Belki de ders çalışmaya başladık şimdiden, erken kalkar yol alır diye. Belki akıllı telefonlarımıza indirdik saatlerce başından kalkmadığımız oyunları. Ama nereye kadar? Hep dizi, hep ders, hep kitap, hep oyun nereye kadar?

Hadi diyelim bir akşam seçeneğimizin zaten az olduğu kafe parktan birine çıktık arkadaşlarımızla, hadi diyelim bir akşam eve misafir geldi oyalandık. Peki sonra?

Eve geldiğimden beri bu soruyu sora sora bir hal oldum. Geçtiğimiz senelerde yazın açılan spor kurslarına gider bir şekilde oyalanırdım. Şansım varsa kursta yaşıtım veya dört beş yaş küçüğüm birisi  olur onunla arkadaş olurdum.

Elbette küçüklerimle iyi geçinirdim ama spor yaparken onlara çarpıp zarar vermemeye çalışmak ya da topa hafifçe dokunarak voleybol sahasında top oynamak pek keyifli olmuyor. Her gün kafeye gidip eğlenmeye çalışmak da bir o kadar üzücü oluyor. Bizim gibi taze beyinler yapacak bir şey bulamadığı için koskoca yaz tatilini boşa harcıyor. 15-25 yaş arası genç nesil vaktini olumlu geçirebileceği faaliyet bulamadığından kendini ya okey masalarına bırakıyor, kafelerde sigara içip içmeyenin ayırt edilmesi zor hale gelen yoğun sigara dumanının altında lak lak ediyor ya da akşama kadar evde pinekleyip dört gözle okullarının açılmasını bekliyor. Bu böyle gitmemeli. Bizler Türkiye’nin çeşitli illerine lise, üniversite okumaya gidiyoruz.

Bizler yetenekli,akıllı çocuklarız; yapılan il geneli sınavlarda Demirci hep adından söz ettirirdi ve halen söz ettirmeye devam ettiğine inanıyorum. Bu başarı hikayemiz bir tek sınavlarda değil her alanda olmalı. 15-25 yaş arasında olan gençlere özel sporsal, kültürel, sanatsal etkinlikler olmalı.Yanlış anlaşılmasın tabi ki ilçemizde bu tür faaliyetler yapılıyor ama parmak basmak istediğim nokta; bizim yaş grubumuza yönelik faaliyetler gerçekleştirilemiyor olması.

Kabahat elbette ki bizlerde de var; Sesini yükseltmeyen kimseye hakkını vermezler. Haklar insanın eline tıpış tıpış gelmez. Onları elde etmek için gerek sözlü, gerek fiili olarak mücadele vermek gerekir. İnsan hakkını aramak için sesini duyurmalı, onu aramalıdır.Bizler de bu seneye kadar böyle taleplerde bulunmadık.Belki de talep olmadığından ihtiyaç olduğu fark edilemedi. Ama ben talep ediyorum ve eminim benim gibi düşünen birçok arkadaşım olacaktır. Gelin çabalayalım. Çağrım herkese! Demirci’deki okullarda halk oyunları eğitimi veren öğretmenlerim, müzik kursları açan öğretmenlerim, beden eğitimi dersi veren öğretmenlerim, şiir dinletileri düzenleyen Türkçe-Edebiyat öğretmenlerim,ilgili makamlar...

Ve elbette bizler arkadaşlar. Gittiğimiz okullarda öğrendiklerimizi gelin birbirimize öğretelim. Halk oyunları kursuna gidip oynayan arkadaşım, çağrım sana haydi gel bize de öğret. Sesi güzel arkadaşım, gitar çalan, saz çalan,bateri çalan,  yan flüt çalan,keman çalan,  şarkı söyleyen arkadaşım gel bize de çal,  birlikte söyleyelim,  Demirci çocukları konser versin meydanlarda.

Spor akademilerinde eğitim gören arkadaşlarım, spor yapmayı seven arkadaşlarım gelin birlikte spor yapalım, sağlıklı yaşayalım. Okulundaki tiyatro oyunlarında görev alan arkadaşım, haydi gel birlikte bir oyunda görev alalım, Demirci halkı kendi çocuklarını izlesin sahnede. Okullar açıldığında büyük ilçelerden, illerden gelen sınıf arkadaşlarımız yaz tatillerini anlatırken bizler boşa geçen tatilimize dönüp bakmayalım.

İmkansızlıklar içinde geçen bir yazdı yine, Ah Demirci demeyelim. Yaparsak bizler yaparız. Bu ilçeden ne başarılı çocuklar çıktı. İmkan verin bizler de bu başarıyı katlayarak artıralım. Büyüklerim, destek verin bizlere, önümüzü açın. İnanın sizler bize bir kapı açsanız biz koşa koşa geleceğiz. İNANIN…
Saba Temiz
manisasonhaber@gmail.com
YORUM EKLE
YORUMLAR
Mine KIRDAR..Türkçe Öğretmeni
Mine KIRDAR..Türkçe Öğretmeni - 4 yıl Önce

can saba,seni mutlaka tanımalıyım.yanında olacağım.seni alnından ve yüreğinden öpüyorum.