Saat 04.17…
Takvimler 6 Şubat 2023’ü gösterirken, Türkiye uykudaydı. Ama o saniyede, zaman durdu. Saatler ilerlemedi, takvim yaprakları yerinden kıpırdamadı. Çünkü o an, on binlerce insan için hayat ikiye bölündü: depremden önce ve depremden sonra.
Yer, 65 saniye boyunca durmaksızın sarsıldı. 7,8’lik ilk deprem yalnızca binaları değil, insanların umutlarını, hayallerini, yarın planlarını da yerle bir etti. Karanlığın içinde yankılanan çığlıklar, enkazdan yükselen “yardım edin” sesleri, bir ömür boyunca kulaklardan silinmeyecek bir ağıda dönüştü.
Kimi anne çocuğunun elini bırakmamak için betonun altında direndi…
Kimi baba, enkaz başında saatlerce bir ses duymak umuduyla sessizliği dinledi…
Kimi çocuk, sabaha bir daha uyanamayacağını bilmeden gözlerini kapattı…
Gün ağardığında, felaketin büyüklüğü daha da acı bir şekilde ortaya çıktı. Şehirler tanınmaz hale gelmişti. Sokaklar, ev olmaktan çıkmış enkaz yığınlarıyla doluydu. İnsanlar kendi imkanlarıyla taşları kaldırıyor, elleri kan içinde yakınlarını arıyordu. O gün herkes aynı kimliğe büründü: acıyla sınanan insan.
Ama acı burada bitmedi.
İlk depremin üzerinden henüz 9 saat geçmişti ki, saat 13.24’te ikinci büyük sarsıntı geldi. 45 saniye… Umudun yeniden gömüldüğü, ayakta kalanların da yıkıldığı 45 saniye daha.
Kahramanmaraş’tan Hatay’a, Adıyaman’dan Malatya’ya, Gaziantep’ten Şanlıurfa’ya, Adana’dan Osmaniye’ye, Diyarbakır’dan Elazığ’a kadar 11 il, aynı kaderde buluştu. Aynı gökyüzü altında, aynı gözyaşları döküldü.
Resmi rakamlar soğuk ve sessizdir:
53 bin 537 can…
107 bin 213 yaralı…
Ama rakamlar, yarım kalan ninnileri, bir daha çalınamayan telefonları, boş kalan sofraları anlatamaz. Rakamlar, enkazdan çıkan bir yüzüğün, bir ayakkabının, bir oyuncak bebeğin ağırlığını taşıyamaz.
Üç yıl geçti…
Ama acı geçmedi.
Toprak kapandı belki, ama yüreklerde açılan boşluk hâlâ kapanmadı.
6 Şubat, artık bir tarih değil.
Bir hatırlayış.
Bir utanç.
Bir yas.
Ve bir insanlık sınavı.
Kahramanmaraş, Hatay, Gaziantep, Adıyaman, Malatya, Kilis, Şanlıurfa, Adana, Osmaniye, Diyarbakır, Elazığ…
Her biri hafızamızda birer yara.
Unutmadık. Unutmayacağız.
6 Şubat depremlerinde yitirdiğimiz tüm canları rahmetle, saygıyla ve derin bir hüzünle anıyoruz.
MANİSA SON HABER