Öğretmen okulu sınavına girdim.
Kazanamazsam, her ihtimale karşı ortokula yazılacağım. O gün geldi ve babamla Demirci'ye kayda gideceğiz. Aksiliğe bak ki çobanımız Musa Dayı, daha fazla para teklif eden birinin teklifine tav olup koyun sürümüzü bırakıp haber vermeden kaçmış. Ara tara duyan gören yok. Bizi aldı bir telaş.... Öğle sonu oldu, vakit daralıyor ve kaydın son günü. Babamı zorlayarak yine de kayıt için yola çıktık.
Sıcak bir Eylül günü, yorulduk ve tam şehri gören Oyukkaşı'na geldik, nefeslenmek için bir ahlat ağacının gölgesine oturduk. Karşıdan, yarım saat sonra varacağımız şehre bakıyoruz.
Babam bi cıgara yaktı, diğer eliyle çıkardığı şapkasını diz kapağına koyup, kısılmış gözlerle dalgın ve sıkıntılı kafasını karıştırıyor.
Durdu durdu;
-Oğlum be dedi, gel biz bu okul işinden vaz geçem. Benim hâlimi bi düşün, çoban da gitti, bi ananla ben galdık, nolur bizim halimiz. Herşey başıma kaldı. Malım mülküm senin olsun gel geri dönem dedi. Malım mülküm dediği 70-80 koyun, 15 dönüm tarla, birkaç inek.
Hiç birşey diyemedim, atadır itiraz edemedim, çaresiz geri döneceğiz. O an dünyam yıkıldı, geçmiş gelecek bütün hayâtım gözümün önünden geçti.
Sessizliğe gömüldük. Göz yaşlarım bulgur bulgur, siyim siyim toprağa damlıyor, gittikçe içim kabarıyor, göğüs geçiriyorum.
Göz ucuyla dönüp bakmış olmalı ki;
-Kak len gidiyoz dedi. Goyununun da malının da...........gorum.
Sevinçle yüzüne baktım. Dayanamamış olmalı ki,
onun da gözleri yaşarmış.
O mutlulukla şehre varıp beni ortaokula yazdırdı. Bir hafta sonra öğretmen okulu sonuçları açıklandı, yüzlerce kişi içinde 3.olarak kazanmışım, oraya geçtim.
Oyuk Kaşından geri dönseydik, okul defteri kapanmış olacak, benim için hayat; çiftçi çoban İhsan olarak devam edecekti.
Öğretmen okulu sınavına girişim de ayrı bir hikaye. İlkokuldan sonra iki yıldır koyun çobanıyım. Ne yapıp edip okumalıyım. Biraz pişeyim de imam hatibe öyle geçerim diye, beygire bi yük odun sardık, heybeye kavun, karpuz, ekmek koyduk, Hacı Baba Kur'an kursuna yazılmaya gidiyoruz. Çanakçı'da 5 yıl öğretmenim olan Ziya Aslan, Ziya Gökalp okuluna gelmiş. Hökümetin orda bizi görüverdi.
-Hüseyin ağa dedi babama, nereye böyle ?
-Oğlanı Kur'an kursuna yazdırmağa götürüyom hoca, sonra da imam hatibe verecem dedi.
-Sen bırak o işi, İhsan zeki çocuktur, 26 günde okuma yazmayı sökmüştü, önünü kapatma. Benim okulda bir ay hazırlık kursuna gelsin, öğretmen okuluna girsin, çevir beygiri dedi.
Ve biz ortokulda okuyan abimin kaldığı Bülbülo Ahmedin evine yıktık odun ve erzağı. Bir ay kursa devam ettikten sonra 3. olarak kazandığım sınav işte bu hikayenin sonucudur.
Rahmetli ana-babacığıma, hayatta olan öğretmenim Ziya Aslan'a borcumu ödeyemem....
Çünkü, hayatıma yön verdiler. Rahmet ve minnetle anıyorum, hep dualarımdasınız..!
En sonunda Demirci, adımı "DOZER ESSAN" koydu.
Şikayetçiyim hâkim bey....!
27 Mayıs 2021
İhsan Temel
Eşeğin yükü kime niyet neye kısmet...( Döneme ait 3 AĞUSTOS 2015 tarihli MUSTAFA TEMİZ'İN YAZISINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ)
Ekrem TOPRAK. 5 Yıl Önce
Syn hocam ihsan TEMEL başı acı sonu tatlı olan hikayenin okudum benim de sivim sivim yaşlar geldi gözümden. Yar ağlamasada ben ağladım. Sabret acı olduğu sonunun tatlı olduğu Azmin elinden hiçbir şeyin kaçmayacağı bir kez daha tescil oldu. Ben de nur içinde yatsın rahmetli ANNENİZİ 27 Mayıs Perşembe gecesi rüyamda gördüm. Sakın ve masum bir şekilde duruyordu hiçbir tarafında eksik kusur" yoktu dünyadaki haliyle o güzel canlı gözleriyle bakıyordu. iki kelam ettik kabri cennet olsun nur içinde yatsın