Etkinlik, Manisa’nın 17 ilçesinden gelen katılımcıların coşkusuyla adeta bir sevgi seline dönüştü. Şehzadeler Kaymakamı Fatih Genel, CHP Yunusemre İlçe Başkanı Mehmet Arslan, sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri, belediye yetkilileri ve engelli derneklerinin yöneticileri bu anlamlı günde desteklerini göstermek üzere salondaydı. Ama o günün en büyük onuru, hiç kuşkusuz çocuklarıyla, kardeşleriyle, sevdikleriyle birlikte salona umut taşıyan engelli bireylerin ve ailelerinin yüreğindeydi.
Müzik eşliğinde doyasıya eğlenen engelli bireyler, toplumun bir kenarında değil, tam da merkezinde olmaları gerektiğini bir kez daha herkese gösterdi. Dans eden bir tekerlekli sandalye, el ele tutuşmuş bir aile ya da gözlerinden umut fışkıran bir çocuk… Her biri, hayata karşı ne kadar güçlü durulabileceğinin sessiz ama çok derin birer örneğiydi.
Etkinlikte, temsili askerlik yapacak gençler için düzenlenen asker kınası ise gözleri doldurdu. Her bir kına, “Ben de bu ülkenin evladıyım” diyen bir yüreğin yakarışıydı. Programın sonunda gökyüzüne bırakılan mavi balonlar, engelleri aşan umutların simgesi oldu.
Manisa Eşit Haklar Engelsiz Yaşam Derneği Başkanı Raşit Bilek, yaptığı duygusal konuşmada, “Tüm engel gruplarını bir araya getirdik. Farklı hayat hikâyeleri, ortak bir sevgi dilinde buluştu. Bu birlik, bu kardeşlik, bu dokunuş bizim en büyük başarımız” dedi.
Dernek üyesi Ali Karabacak ise “Bugün sadece eğlenmedik; birlik olduk, ses olduk, omuz omuza durduk. Engellilik bir eksiklik değil, farklılıktır. Ve bu farklılıkla biz çok güzeliz” diyerek yürekten gelen sözlerle duygulara tercüman oldu.
CHP Yunusemre İlçe Başkanı Mehmet Arslan da yaptığı açıklamada, “Bugün burada olmak, engelli kardeşlerimizle aynı çemberin içinde eğlenmek, onların hayallerine tanık olmak çok kıymetliydi. Unutmayalım ki, her birimiz bir engelli adayıyız. Bu bilinçle yaşarsak, toplum gerçekten dönüşür” ifadelerini kullandı.
Bu anlamlı gün, yalnızca bir kutlama değil; sevginin, anlayışın, empatiyle inşa edilen bir toplumun mümkün olduğunun somut bir göstergesiydi. Manisa’dan yükselen bu ortak ses, yalnızca şehre değil, ülkenin dört bir yanına umut taşıdı. Ve belki de en önemlisi, bir arada olmanın gücünü yeniden hatırlattı.