Dünkü yazımda şunu söylemiştim:
“Öcalan’la masaya oturan devlet, kendi otoritesini tartışmaya açar. Komisyon matematiği 31 üyeyle kritik eşikte duruyor. AKP + MHP + DEM sayıları tam da ‘evet’ için gerekli rakamı veriyor. Bu üç partinin firesiz oyu, Türkiye’nin siyasi hafızasında geri dönülmesi zor bir sayfa açabilir.”
Bugün tablo daha da netleşti.
Ve en ilginci şu ki; “millî ve yerli” pozları kesenlerin aksine CHP, aklıselimle en ciddi siyaset mühendisliğini yapan parti oldu. Büyük bir risk aldı ve belki de uzun yıllardır ilk kez gerçek anlamda inisiyatif gösterdi.
Bu ülkenin mülayim insanları, CHP ile DEM arasındaki ilişki üzerinden partiye mesafeli duruyordu. Bugün ise CHP o insanlar üzerinde oluşan kırgınlığı giderdi. Özgür Özel bu bariyeri kırdı. Böylece karşı tarafın elinde yıllardır sakız gibi çiğnenen o ezeli seçim kozu da boşa düştü.
Yıllardır şehit cenazelerinde CHP çelengine saldırmayı marifet sayanlar şimdi acaba ne düşünüyor? Ne hissediyor?
Merak etmiyorum desem yalan olur. Çünkü bu hamle yalnızca siyasi değil; toplumsal kimyada da önemli bir kırılma yarattı.
CHP bu çizgisini bozmazsa büyükşehirlerde, özellikle kadın ve genç seçmende oylarını ciddi şekilde artırır. Bu potansiyeli saklamanın da artık bir anlamı yok. Cumhur İttifakı bunu ancak sandıklar açıldığında fark edecek
Komisyonun Kapalı Toplantı Tiyatrosu ve CHP’nin ÇıkışıKomisyon süreci gün boyu tartışıldı. Televizyonlardan takip eden vatandaşlar, “Biz milletiz, bu açılım mı saçılım mı her neyse bizi ilgilendiriyor. Toplantı niye kapalı yapılıyor? Neyi saklıyorlar?” diye homurdanmaya başladı.
‘Terörsüz Türkiye’ kapsamında kurulan komisyonda, Öcalan’ın ziyaret edilmesi önerisinin kapalı oturumda görüşülmesine tepki gösterip salonu terk eden CHP; İmralı’ya gidecek heyete üye vermeme kararını da milletin beklentisine uygun şekilde aldı.
Bu, siyasetin merkezine yeniden “millet iradesi” taşındığında neler olabileceğinin küçük ama etkili bir örneği. Sonuçlarını o gece sandıklar açıldığında göreceğiz.
Özgür Özel’in YüklenişiÖzgür Özel’e genel başkan adaylığını, kurultaydan dokuz ay önce soran gazetecilerden biri de bendim. Demirci’de yaptığı konuşma hâlâ kulaklarımda. Bana bakarak ve benim soruma da yanıt verircesine şöyle demişti:
“Partim beni kaleye koysa kaleye geçerim. Teknik direktör ol derse şampiyonluğa oynarım. Baba ocağıma bir daha seçim kaybetmiş biri olarak dönmek istemiyorum.”
Ve bugün görüyoruz ki, Özel genel başkan olarak dediğini yaptı.
Ardından mahkemeler, Silivri, kayyumlar ve son olarak İmralı meselesi…
Hamleler doğru, zamanlama yerinde ve karşı taraf ne yapacağını şaşırmış durumda. Öyle ki adeta donup kaldılar.
Açıklaması hem yerindeydi hem de samimi.
Millî duyguyu istismar edenlerin yıllardır kurduğu manipülasyon tezgâhı ilk kez bu kadar açık yakalandı.
“DEM ile demleniyorlar” sözünün sahibi, bu gece muhtemelen rahat uyuyamayacak.
Ama yandaş televizyonlara bakın; İBB soruşturması dâhilinde attıkları iftiralar ve kendi ağızlarından yalanlanmış iddialar ortadayken, sözde gazeteci görünümlü yorumcular küçük düşmüş hâlde.
Hepsi bir ağızdan “CHP yanlış yaptı” diyor.
Peki madem yanlış, niye bu kadar üzülüyorsunuz?
CHP’nin hatası size yarar, öyle değil mi?
Demek ki içten içe bu karardan rahatsızsınız.
Millet artık bu yalakaların sözünü umursamıyor. Onlar da bunun farkında. İçlerinden biri bile çıkıp:
“İmralı’ya, teröristin ayağına gitmeyen CHP’ye helal olsun.”
diyemiyor.
Çünkü yıllardır kurdukları düzeni bu karar bir anda bozdu. Koskoca bir ekosistem var; kosayla biçsen bitmezler. 25 yıldır bu algıdan besleniyorlar
Partili Cumhurbaşkanlığı sistemi millete “istikrar” diye anlatıldı. Koalisyonlar bitecekti.
Peki ne oldu?
Sistem devreye girdi ve Türkiye iki kutuplu bir ittifak ülkesine dönüştü.
50+1, yüzde 1’lik hatta binde birkaç oy alan partilere bile altın tepsiyle değer sundu. Ülkenin kaderi artık binde oylarla pazarlık masalarında belirleniyor.
Bugün yine iki kutup var ama ayrım hiç olmadığı kadar net.
İmralı Cezaevi’ne gitmeyi normal görenler…
Silivri Cezaevi’ne gidip demokrasi ve adaleti savunanlar…
Biri tutuklu terörist başı…
Biri 15 milyon insanın oyuyla seçilmiş bir Cumhurbaşkanı adayı…
Bu ayrım artık Türkiye’nin siyasal eksenini daha belirgin kılıyor.
Ve CHP, uzun yıllar sonra ilk kez doğru tarafta duruyor.
İktidar cephesinin niye şaşkın olduğunu şimdi anlıyor musunuz?
Ezberleri bozuldu.
Yıllardır kullandıkları “Bunlar teröristlerle beraber” algısı ellerinde patladı.
Siyaset mühendisliği boşa çıktı.
Türkiye yeni bir eşikte.
Ve bu kez o eşiği belirleyecek olan; saraydan değil, milletten yana tavır alanların cesareti olacak.
Bir Not da Komisyon Cesaretiyle İmralı’ya Gidenlere…
Şunu söylemeden geçemeyeceğim.
“Şehit analarından gelen mektupları da götürün. O mahlûk yaşattığı acılarla yüzleşsin. Bari bunu becerin.”
Örgütünü adadan yöneten, meydanlara mektup gönderen okutan, meclis grup salonunda adını slogan olarak attırabilen birinin mesajını dinlemek için ayağına gitmeniz gerekir miydi?
TC AYAĞIMA GELDİ DEDİRTECEKSİNİZ YA O.............
Yazık ettiniz hem kendinize hem de milletin Meclisi’ne.
Artık süreç net.
Bu defa esas kırılma noktası şu; terörist başını devlet değil, siyaset ziyaret ediyor. Nokta.
Devleti kuranlar yerinde duruyor.
Seçimde de milletin yüreğinde olacaklar.
Bu da bugünden açıkça görünüyor.
22 Kasım 2025
Mustafa Temiz
GARİP PEKTAŞ 9 Ay Önce
Ağzına kalemine sağlık yine gerçekleri döktürmüşsun yurtsever insan teşekkürler