Yaşatamadınız mavi kelebeği..
Bari kemiklerini sızlatmasaydınız vicdan yoksunları.
Masmavi gözlü bir kelebek vardı bugün yanında,
Ondan bile utanmadın, benim mavi kelebeğimin başına gelenlerin onunda başına gelebileceğini düşünmeden,
Arsızca suratıma baktın, arsızca izledin.
Şimdi önce size soruyorum.
Minnacık  bedeniyle parkta kayan masmavi gözlü kelebeğim kendi kaydıraktan kayarken düşebilir, kolunu kıra, kanadını kırabilir.
O minnacık beden arkadan ittirilince ne olur biliyor musunuz?
Arkasından kalleşçe hançerlenir.

Adliye koridorunda cennetle, cehennem kararı ne çıkacak bilmeden.
Girdiğiniz alanda siz kimsiniz dendiğinde,
Utandınız onu doğurduğunuz güne bile.
Bir nebzede olsa kimsiniz denmesine utandınız.

Dünya'yı ayağa kaldırırım düşüncesi vardı.
Aferin dünyayı ayağa kaldırdınız, nasıl kaldırdığınızı da söyleyeyim
Leş kargalığı yapıp, mavi kelebeğin kemiklerini sızlatarak başardınız.
Kafanızı yastığa koyduğunuzda o vicdan yoksunluğunuzla baş başa kalmanızı
Vicdanın size uğramasını istiyorum sadece.
Unuttunuz gerçekten unuttunuz, leş kargasını doğuranda bir anneydi yani kadındı.
Mavi kelebeğimi de doğuran bir anneydi kadındı.
İkinizde emek vermiştiniz.
Çok büyük farklarla.
Biriniz tertemiz kalpli, iyi niyetli, saf bir mavi melek yetiştirmişti
Biriniz ise vicdan yoksunu, kafasında kurduklarını varmış gibi yaşayan bir leş kargası.
Gurur duyun, hepinizde gurur duyun, bunlara vesile olan babalarda gurur duysun.

Sonunda başardınız, narin kanatlarımın kemiklerini dahi kemirdiniz.
Leş kargası etrafta rahatça gezinecek.
Hâlbuki ki özgürlük benimleydi mazbatam verilmişti rahata ermiştim.
Nasıl olursa insafsızlığa, paraya, itibara, mevkie takıldı.
Makama takıldı, devletime takıldı kadın haklarım, özgürlüklerim.
Kemiklerimi devletimin kestiği, parmaklar ile sızlattınız.
Birileri zafer yumrukları attı etrafıma,
Mavi kelebeği hissedenlerin tenlerinin her zerreleri yandı, cehennem ateşi misali.
Önce kanlar donduruldu cehennemde, sokakta ise cennet var dediler orada bile cehennem vardı.
Her taraf zindan, her yer katliam, her mekan zulüm.
Etrafım cehennem zebanileriyle doluydu, tek cennet bendim.
Bana cehenneme layık görenler, itibarsızlaştırmaya çalışanlar,
Küçücük akıllarıyla devleti kanunlara aykırı hiç bir şey yok diyerek kandırmaya çalışanlar.
Adalet mülkün Temelidir.
Mülk yalnız ve yalnız Allah’a aittir.
Unuttunuz…

13 Temmuz 2024

Bahar Çelik