Yıl 2023, Nisan ayının 20’si. Dönemin İçişleri Bakanı Süleyman Soylu kürsüye çıktı ve kameraların önünde şu cümleyi kurdu: “86 terörist kaldı. 29 Ekim’de bir tek PKK’lı kalmayacak.” Millete terörün bitirildiği, dağların temizlendiği müjdelendi.
Aradan sadece bir yıl geçti, takvim 22 Ekim 2024’ü gösterdiğinde bu kez Devlet Bahçeli sahneye çıktı. Kürsüden “Öcalan’a umut hakkı verelim, örgütü lağvetsin, Meclis’te konuşsun,” dedi.
Evet, yanlış duymadınız. Bir yıl önce “bitirilen” terörün başı, şimdi milletin meclisine davet ediliyordu. Üstelik alkışlarla.
Hani bitmişti bu terör?
Hani sadece 86 terörist kalmıştı?
Hani bunların ayakkabı numaralarına kadar biliyorduk?
Hani son darbeyi vuruyorduk?
Ne oldu da PKK, bir yıl içinde tekrar Türkiye’nin siyasi gündeminin başköşesine taşındı?
Bitmiş bir terör örgütü, neden devlete teşekkür eder ki?
Çünkü bitmedi!
Bitmediği gibi, isim değiştirerek, taktik değiştirerek yeniden sahne aldı. Üstelik bu kez silahla değil, kravatla, müzakere masalarında yer buldu kendine.
Fesih dedikleri şey, teslimiyettir. Dağdan düzene değil, düzenden Meclis’e çıkan bir yol haritasıdır bu.
Karşılığında verilen tavizler ise henüz kamuoyuna açıklanmadı; ama biz tahmin ediyoruz, çünkü izleri ortada.
PKK’nın açıklamasında hedef alınan nedir?
Lozan Antlaşması ve 1924 Anayasası. Yani Türkiye Cumhuriyeti'nin tapusu.
Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin temelidir Lozan.
Eğer bir örgüt çıkıp, Türkiye’ye karşı yürüttüğü savaşın gerekçesi olarak bu iki belgeyi gösteriyorsa, o örgütün kendini lağvetme karşılığında ne aldığı açık değil midir? Bunu açıklayan terör örgütü bu cesareti nasıl buluyor?
PKK, kurulduğu günden bu yana etnik bölücülüğü bir araç olarak kullandı. AKP iktidarı ise bu projeye “çözüm süreci”, “açılım” ve şimdi de “yeni anayasa” gibi isimler takarak alan açtı.
2002 yılında, yani AKP iktidara geldiğinde, Türkiye'de silahlı bölücü hareket sona ermişti. Ancak yanlış müzakere politikalarıyla yeniden canlandı. Bugün geldiğimiz noktada, silah susarken siyaset konuşuyor. Amaç hâlâ ayn mı? Türkiye’yi parçalamak mı?
Güven yok, hep barış zaafımız var ama onların dilinden "barış" bile güvensizlikleri yüzünden inandırıcı değil.
İnfaz yasalarıyla yapılacak düzenlemelerle binlerce örgüt üyesine af yolları açılacak mı?
PKK yöneticileri Avrupa’ya yerleştirilecek, Türkiye’de işledikleri suçların hesabını vermeden “muhalif aktivist” rolüne bürünecekler. Kandil boşalacak, Brüksel, Oslo, Stockholm dolacak. Türkiye, kendi kurşununu yemiş canilerin özgürce elini kolunu sallayarak Batı’da siyaset yapmasına göz yumacak. Öyle mi? Bunlar oralarda boş dururlar mı sizce?
Suriye’de otonomiyle sonuçlanan süreç, sanki şimdi de Türkiye’de DEM Parti eliyle benzer bir istikamete yönlendiriliyor. “Suriye’de Kürtlerin elde ettiği statü, Türkiye’de de olacak” diyen Pervin Buldan’ın sözleri boşuna değil. Güvenlik birimleri, bayrak, ordu, sınırlar... Suriye'de fiilen bölücü bir yönetim kurulmuşken, Türkiye’de buna benzer yapılar "yerel yönetimlerin güçlendirilmesi" adı altında hazırlanıyor olabilir mi?
Ve şimdi, bütün bunları meşrulaştıracak bir paket hazırlanıyor mu? Meclis Ekim ayında açıldığında gündem "Yeni Anayasa" olma ihtimali çok yüksek değil mi?. İçine her şeyler zarif bir dille yazılı maddelerin içinde olduğu bir torba yasa gelme ihtimali var mı?
Birkaç masum maddeyle süslenmiş, araya sokuşturulmuş “Türk Milleti” tanımının kaldırılması, eğitimde anadil meselesi, yerel yönetimlerin güçlendirilmesi gibi bölücü öğelerle bezenmiş bir anayasa taslağı. Üstelik halktan kaçırılarak, oldubittiyle Meclis’ten geçirilmeye çalışılır mı?
Bunları daha önce gördüğümüz için, bugün gelinen süreçte de yine aynı endişeleri duyuyoruz, bu anormal bir durum mu?
Yetmezmiş gibi, bu pakete Cumhurbaşkanlığı sisteminin yeniden düzenlenmesi de eklenecek mi?
Erdoğan’a bir dönem daha yol açacak maddeler torbaya sıkıştırılacak mı?
Cumhurbaşkanı ünvanı yerine "başkan" ifadesi bir maddeye tutturulup, Erdoğan için tek adam olabilme şansı süre olarak sıfırlanacak mı?
Ve düşünsenize sonra, seçmenin önüne “evet mi, hayır mı?” diye sunulacak. Tıpkı 2017 referandumunda olduğu gibi. Mümkün mü? Bence çok mümkün...
Cumhur İttifakı, sanki PKK’nın açıklamalarını alkışlarken, bebek katiline umut hakkı sunarken, Türk Milleti’ne “sus ve rıza göster” diyor gibi geliyor.
Ama bu millet bu defa susmayacak.
Çünkü bu milletin hafızasında, PKK terörü ve 50 bin insanın ardından acısı ve kanı var.
Çünkü bu millet, Lozan’ın ne olduğunu, 1924 Anayasası’nın neyi temsil ettiğini bilir.
Çünkü bu millet, Sevr’i yırtıp atan ruhun varisidir.
"Yenilmedik! Teslim olmadık! Ama bizi yönetenler teslim bayrağını çoktan çekti." diyen gazilerin seslerini duyuyor musunuz?
"PKK’ya “teşekkür ederiz” diyenler, aslında kendi siyasetlerinin iflasını ilan etti." diyen şehit ailelerinin kararlı duruşunu görebiliyor musunuz?
Bugünün Cumhuriyet Türkiye’si ve ahalinin çoğunluğu bu pazarlığı reddediyor.
Vatandaşlar temkinli bu defa "barış" ifadesi yeterli değil. Bu süreç durup dururken ortaya atılan teklif, çok soruldu sorgulandı. Daha ilk günden vatandaşın ağzında şu sözleri duyuyoruz. Yenilen terör değil, teslim olan siyasettir!
"Halkız biz, içimize sinmiyor bu olan bitenler" sözleri daha ilk günden kalabalıklarda seslendiriliyor.. Bu halk işini bilir ve gereğini yapacak buna inanıyorum...
Milletin gücü sandıkta belli olacaktır.
13 Mayıs 2025
Mustafa Temiz
Nurgül Karadağ 1 Yıl Önce
Kaleminize sağlık. Halkında ,siyasetinde , şehit ana babalarınında, olan ve olacaklarında tercümanı olmuşsunuz. Tabiki gereği yapılacak ancak imkân verilecekmi.?
Yakup yiğit 1 Yıl Önce
Koskoca binlerce yıllık bir tarihi olan türk devletini acziyet içindeymiş gibi gösteren siyasilerin ve bu rezilliğe yol açan halkın Allah belasını versin çok şey diyeceğim ama bu et kafalı insanlar için değmez