Ne istiyorsun sen benden Demirci

Kadınım ben yıllarca dayak yemiş.

Anasından,babasından,kocasından,erkek kardeşinden

Hem de öyle böyle değil sizin bildiğiniz dayaklardan da değil.

Demir sopalarla yedim ben dayakları,

Hani eskilerin tabiri varsa nacak saplığıyla diye.

Tamda o nacak saplığının dibini gördüm.

Evlendim tamam kurtuldum dedim dayaklardan.

Olmadı be Demirci meğerse bitmemiş dayaklar.

Seviye atlamış hatta.

Seyyar uzatma kablosuna atladı,son nefesi kesilip öldüm diyene kadar devam etti.

Üç gün hiç bir şey yemeden,içimeden ölü gibi uzanıp kaldım.

Kemiklerim iliklerim sızlıyordu da

Ben iyiyim demeye devam ediyordum.

Sığınayım dı Yaradan

Biliyordum,ondan başka kimsenin can almaya, can vermeye hükmü yoktu.

Dirildim üç günün sonunda kömür karası olan bedenim anca onbeş günün sonunda yavaş yavaş kendine geliyordu.

Üç gün kafamdan tüm hayatımı geçirdim ben.

Neydim ne olmak istiyordum,kimdim ben.

Karar verdim sonunda hayatımın kararı.

Bana yaşatılan,hak etmediğim ne varsa herkesten hesabını soracaktım.

Jandarma ile başladım işe.

En güvenilir,en sadık orduların komutanıydı onlar.

Ömrüm boyunca duacılarıyım.

Adalet arayanına da gittim Demirci’de…

Öyle biriyle karşılaştım ki.

Vicdanı taş haline gelmiş ki yediğim dayaklardan dolayı  er kişinin sözlerine inanıp beni akıl ruh sağlığı hastanesine kapatmayı teklif etmiş,

Koskoca adliyeye,hakimliğe savcılığa.

Polise gittim derdimi anlatma için.

Yaşatılan tecavüzleri,bakılan bacak arası zinaları dinlesinler diye.

Bir kadın kendimle hem cinsim anladı da,erkek hem cinsi de ruh hastalıklarından tedavi görüyormusun diye sordu.

Cevabım şuydu erkek kadını altına alınca sorun yok,kadın tecavüze uğradığını bağırınca deli,

Eğer ki Allah hakkı için kadınlık hakkımı aramak delilikse deliyim.

Deliyim hakkımı aradığım için, deliyim namussuzluklara susmadığım için

Deliyim namusuyla yaşamak isteyen kadınlara gözlerinizi, organınızı uzatmanıza izin verdirmeyeceğim için deliyim.

Hoş buldum Demirci,hoş buldum kadın hakları deliniz geldi  buraya.

Kahretsin dediğinizde bile, eşeğe koyun nesliniz çoğalsın sözünü duyacağınız deliniz geldi.

Namusunu korumak için yaşayan hiçbir kadını siz Demircililere yedirmeyeceğim.

Dilinizle istediğinizi söyleyin.

Ben biliyorum sizde bilin,

O söyledikleriniz eğer doğru yâda yalan olsun.

Sırf söylediğiniz için bile dilleriniz boynunuza dolacak o şekilde cehennemde altınıza ateşler yanacak asılı kalacaksınız.

Tepenize ise kaynak damla damla sular dökülecek.

Hayırlı uğurlu olsun sizlere, hoş geldiniz cehenneme.

Merdivenli köyün sokaklarına sabah güneşi bile doğmamıştı henüz

Ben gene yollardaydım

Kimsecikler yoktu neredeyse.

Açılmamıştı dükkan kepenkleri hayat henüz başlamamıştı.

Tek dileğim bir bardak sıcak çaydı.

Gidiyordum o sıcak çayı bulmaya

Nerede bulacağımı bile bilmeden

Vardığım yerde öyle bir çiçek vardı ki,

O benim çocukluğumdu.

Çocukluğumda yaşatılan bütün acılara rağmen çiçeğin mis kokusunda bulmuştum hayatı.

Ve şimdi Demircideydi,İzmir çiçeği.

Saat kulesinin tam karşısında kendinden klimalı kahvedeydim.

Çayımı içimi ısıtırcasına yudumluyordum

Sanki saatlerce yürümüştümde yollar bitmemişti.

İstediğim tek şey adaleti sağlamaktı.

Dilimde Allah zikri,kalbimde Allah zikri ile.

Kendi hem cinsim bile Cuma bayramında Allahın selamını almamıştı.

Benim izmirimin güzel boyozunu almıştım, onu bile zehirle zıkkım ettim.

Yiye bilirsen ye bakalım.

Yemedim köpeklere, kuşlara,kedilerin karnını doyurdum İzmir boyozumla.

Merdivenli köyde güneş kendini göstermişti

Kuşlar bile Allah zikri çekiyordu

Ne yazıkki bir tek insanlar Allah selamı almıyordu.

Aklım almıyor, selam nasıl alınamazdı.

İzmirli kız daha çok kürt vatandaşlarının bulunduğu muhitte doğup büyümüştü.

Genç kızlığında,çocukluğunda kürt kökenli yurtdaşların çocuğu gibi sahiplenilmişti o Adalet mahallesinde.

Herkes kendi kızı, karısı,halası,bacısı olarak gördü de

Namusuna hiç mi, hiç göz dikmediler.

Şimdi öyle  bir yer de ki.

Nüfus kayıtlarında burada doğmuş olarak gösterilip.

Hiç yaşamadığı yersin Demirci.

Batının doğusu demişti sana hep gelirken,kafalar hep aynı yerdeydi

Allahım affet.

Sen buraya kendini bile unutturmuşsun.

Allahın def ettiği yersin şuan Demirci.

Merdivenli merdivenli köysün benim için.

Asıl üzüldüğüm bir merdiven bile evine çıkarken

Burada çıkılan evde namusa göz dikildiğini gördüm

Hala birileri,birilerinin namusuna göz dikmenin, gözü ile de olsa yapmanın göz zinası olduğunu haykırmamış size.

Son modelsin şimdi yürüyen merdivenlerle donanmışsın.

Donansan kaç yazar.

Makamlar,mevkiler, Yeşim Akbaşlara bile kıymış.

Birde o makama güvenerek evini açmayı teklif edenler,devletin evinin anahtarını isteyenlerle dolmuşsun.

Ben utandım kendimden.

Siz tekliflerden utanmadınız.

yazar.

Makamlar,mevkiler, Yeşim Akbaşl'ara bile kıymış.

Birde o makama güvenerek evini açmayı teklif edenler,devletin evinin anahtarını isteyenlerle dolmuşsun.

Ben utandım kendimden.

Siz tekliflerden utanmadınız.

2 Temmuz 2024

Bahar Çelik