Siz bir kadını incittiğinizi sanıyorsunuz.
Ama o gerçek öyle değil işte.
Siz bir kadının Arş’ı Alasını yıkıyorsunuz. 
Allah bile insanın kalbi benim Arş’ı A'la'm demişken
Hiç acımıyorsunuz insanoğlu.
Melekleri için savaşan kadını,
Utanmadan, farklı konuma yerleştiriyorsunuz.
Ayıp bile demek gelmiyor içimden. 
İnsan bile olamazsınız siz. 
Allah bile bu kadar merhametsiz yaratmadı insanları.
Neyine kime güveniyorsun da sınıyorsun.
Kadını melekleriyle
Sen sanıyor musun ki İlahi Adalet tecelli etmeyecek.
Meleklerim gözbebeklerim mışıl mışıl uyuyorsunuz.
Bu Pazar sabahında.  
Ben yanınızda değilim göremiyorum.
İnanıyorum ve biliyorum ki
Bitecek hasretim , tek dayanağım Rabbim.
Rabbim hiçbir anneyi evladıyla, onların kokusuyla sınama.
Evlat yaşarken hiç sınama.
Cehennem sanki etrafım onlarsız.
Ben cenneti yaşatmak zorundayım ama.
Cehenneme takılı kalırsam düşerim.
Düşmeden dim dik kalmalıyım.
Savaşım her şeyim önce Allah , sonra meleklerim için.
Kızlarım  aşk ile yaşadığım
Kızlarım sevgi ile tattığım
Her anları her dakikaları sevgi dolu onların
Sevmeyi, dokunmayı bilirseniz,
Dünyada, 4 ayrı dünya içindeyim 
Ben onlarla.
Çocuklarınızı tatmayı, hissetmeyi bilin.
Sevin onları, onların gözüyle sevin.
Her saniyelerini görün.
Es geçmeyin onları.
Eğer ki es geçerseniz,
Pişmanlıklarınız olur zamanı gelince.
Bir gün bir bakmışsınız,
Yoklar etrafınızda.
Kimi gelin olmuş, kimi kefen giymiş.
Kimi sizden bambaşka yerlerde.
Dokunmak istiyorsunuz dokunamıyorsunuz.
Elimi uzatayım diyorsunuz , şimdi yok.
Bilseydiniz vaktinde onunla o anı yaşamayı .
Şimdi hiç pişman olmazdınız.
Yaşayın lütfen çocuklarınızın anını yaşayın.
Bebekliklerinde bebek olun onlarla.
Sancılarını hissedin,sancı olsun vücudunuzda.
Çocukluklarına dahil olun.
İlk aşklarına dahil olun.
Nasıl seviyor masumca görün.
Lisede sevgilerine katılın.
Hissedin onun sevgisini kalbinizde 
Sizin sevginize,
Sıcacık sarılmanıza ihtiyacının olduğunu bilin 
Lütfen bilin.
Sıcak anne , babaya ihtiyacı var.
Size.
Hamd olsun ki hiç es geçmedim.
Anı yaşattım, yaşadım onlarla.
Mutluluklarını, hüzünlerini, acılarını, kederlerini.
Onları onlarla  birlikte yaşadım.
Şükürler Olsun Allah’ım.
Bana bu duyguları yaşattığın için
Ne kadar Hamd ‘ı Senalar Sunsam Az Kalır.
Doğuran ,Büyüten değildir Anne
Çocuklarını onlarla Yaşayandır. 
Nerdeydim ben.
Kiminleydim nerelerdeydim.
Araf’ta kalmış haldeydim.
Ne seni bulabiliyordum.
Ne de olduğum yere aittim.
Yaşıyordum, yaşamak denirse.
Kapıdaki köpek bile benden değerliydi.
Kalp atıyor, nefes alıyordum.
Yaşamak buydu belki de onun için.
Yaşamın bile nerede olduğunu bilmeden.
Arıyordu ayaklarım, kulaklarım bir ses bekliyordu.
Bir yerlerdeydin biliyordum.
Ama bir türlü bulamıyordum. 
Dünya’nın bir ucundan diğer ucuna savruldum durdum.
Sonunda yolun yarısında buldum.
Ben seni, bende arıyordum.

08 Haziran 2024

Havin Çelik