214 KİŞİLİK LİSTE AÇIKLANACAK MI? BU DOSYA İKTİDARA AĞIR FATURA ÇIKARABİLİR!
Türkiye'nin gündemindeki fon tartışması büyüyor. 214 kişilik listede kimler var? Kimler korunuyor? Neden açıklanmıyor? İktidarın önünde artık yalnızca bir fon dosyası değil, adalet ve yönetim anlayışının sorgulandığı büyük bir sınav var!
Türkiye'nin gündeminde öyle bir dosya var ki üzerini ne kadar örtmeye çalışırsanız çalışın, her defasında yeniden açılıyor. Konumuz, kamuoyunda büyük tartışma yaratan fon meselesi ve açıklanması beklenen 214 kişilik liste...
Kimilerinin asrın skandalı, kimilerinin ise çok daha ağır ifadelerle tanımladığı bu olayda kamuoyunun beklentisi son derece açık:
214 kişilik liste açıklansın!
Kimler var bu listede? Hangi ilişkiler ağı söz konusu? Kimler hangi süreçlerde yer aldı? Fonun kuruluşundan işleyişine, denetiminden tasfiyesine kadar yaşananlarda kimlerin sorumluluğu bulunuyor?
Sorular çok, cevaplar ise hâlâ yetersiz.
Üstelik mesele artık yalnızca muhalefetin gündeme taşıdığı bir konu olmaktan çıktı. AKP'nin eski yöneticilerinden, geçmişte önemli görevlerde bulunmuş isimlerden ve Meclis'teki bazı siyasi aktörlerden de listenin açıklanması gerektiğine yönelik sesler yükseliyor.
Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek'in de listenin açıklanmasından yana tavır ortaya koyması, tartışmayı daha da önemli hale getirdi.
İyi de Sayın Şimşek!
Siz de açıklanmasını istiyorsanız, o zaman bu listenin önünde duran engel nedir? Kim açıklamıyor? Kim karar veriyor? Kamuoyunun bilmesi gereken isimler neden hâlâ sır perdesinin arkasında?
Benim kanaatim açık: Bu liste öyle kolay kolay açıklanmayacak.
Çünkü mesele yalnızca isimleri duyurmak değil. Mesele, o isimlerin hangi ilişkilerle, hangi bağlantılarla ve hangi süreçlerle bu tartışmanın içinde yer aldığını ortaya koymak.
Ama şunu unutuyorlar: Bir dosyanın üzerini kapatmak, o dosyadaki soruları ortadan kaldırmaz.
MECLİS'E ÇAĞRIMDIR: KOMİSYON KURULSUN!
Konu Meclis gündemine geldiğinde milletvekillerinin önünde önemli bir tercih olacak. Şeffaflıktan yana mısınız, değil misiniz?
Gelin, bu mesele için Meclis'te araştırma komisyonu kurulsun. İddialar bütün boyutlarıyla incelensin. Fonların kuruluşundan tasfiyesine kadar yaşananlar, para hareketleri, denetim süreçleri ve varsa siyasi ya da bürokratik bağlantılar araştırılsın.
Kimsenin lekelenmeme hakkını tartışmıyoruz. Masumiyet karinesi elbette esastır. Ancak bu ilke, kamuoyunun bilgi edinme hakkını ortadan kaldıran bir perdeye de dönüştürülmemeli.
Suçlu varsa yargılansın, suçu olmayanın da adı aklansın. Ama kimseye dokunulmazlık zırhı giydirilmesin!
GÜNDEM DEĞİŞTİRMEKLE BU DOSYA UNUTULMAZ!
Tam da böyle dönemlerde siyasetin eski alışkanlıkları devreye giriyor. Bir bakıyorsunuz yeni bir tartışma, bir bakıyorsunuz yeni bir siyasi çıkış, bir bakıyorsunuz ülkenin geleceğini ilgilendiren başka bir gündem...
Hatırlayın, yeni iller meselesi bir anda siyasetin gündemine taşındı. Tartışmalar başladı, açıklamalar yapıldı. Peki sonra?
Bir hafta geçmeden gündem değişti.
Elbette ülkenin idari yapısı da konuşulsun, yeni projeler de tartışılsın. Ancak bunlar, kamuoyunun cevap beklediği ağır soruların üzerini örtmek için kullanılıyorsa bunun adı siyaset değil, gündem mühendisliğidir.
Vatandaş artık bu yöntemleri tanıyor.
Bir konuyu unutturmak için başka bir konu açmanın, soruları ortadan kaldırmadığını anlamak gerekiyor.
ADALET BAKANI'NIN SÖZLERİ SAVCILAR İÇİN YETERİNCE AÇIK DEĞİL Mİ?
Adalet Bakanı'nın, denetim mekanizmalarına sızıldığına, örgütlü bir yapının bu mekanizmaları zafiyete uğrattığına ilişkin açıklamaları da son derece önemli.
Eğer böyle bir yapı varsa bunun adı, adresi, yöntemi ve sorumluları ortaya çıkarılmalı.
Bu sözler yalnızca siyasi bir açıklama olarak kalmamalı. Cumhuriyet savcıları, yetkileri çerçevesinde bu iddiaların peşine düşmeli. Bakanlığın elindeki bilgi ve belgeler yargı makamlarıyla paylaşılmalı. Gerekli soruşturmalar yürütülmeli.
Çünkü denetim mekanizmalarına kimlerin, nasıl müdahale edebildiği sorusu, yalnızca fon yatırımcılarını değil, bu ülkede adalete ve ekonomiye güvenmek isteyen herkesi ilgilendiriyor.
İKTİDARIN ADALET VE EKONOMİ SINAVI SINIFTA KALIYOR!
Şimdi biraz da büyük resme bakalım.
Bir ülkede ekonomi kötüye gidiyorsa, vatandaş geçim sıkıntısı çekiyorsa, adalet mekanizmasına güven sarsılıyorsa, güvenlik konusunda endişeler büyüyorsa bunların hiçbirini birbirinden bağımsız değerlendiremezsiniz.
Bugün Türkiye'nin en büyük sorunlarından biri de tam olarak budur.
İktidar, ekonomi yönetiminde de adalet yönetiminde de toplumun beklentilerini karşılayamıyor.
Vatandaşın cebindeki para her geçen gün değer kaybederken, hayat pahalılığı karşısında insanlar ay sonunu getirmeye çalışıyor. Esnaf borçla ayakta duruyor, işletmeler kapanıyor, vatandaşın ekonomik yükü ağırlaşıyor.
İcra ve iflas dosyalarındaki artış, ekonomik sıkışmışlığın önemli göstergelerinden biri. Mahkeme koridorları yalnızca adalet arayanlarla değil, borçlarını ödeyemeyenlerle, alacağını tahsil edemeyenlerle de doluyor.
Peki hukuk?
İnsanların önemli bir bölümünde hukuka güven konusunda ciddi bir aşınma var. Vatandaş artık yalnızca hakkını aramakta değil, hakkını aradığında sonuç alabileceğine inanmakta da zorlanıyor.
Adalet, güçlüden yana değil, haklıdan yana olduğuna toplumu ikna edebildiği ölçüde adalettir.
Bir ülkede vatandaşın mahkemeye, savcıya, kolluk kuvvetlerine ve devletin denetim mekanizmalarına güveni zedeleniyorsa orada ciddi bir yönetim sorunu var demektir.
Fon dosyası da bu güven krizinin tam ortasında duruyor.
Çünkü insanlar haklı olarak şunu soruyor: Ekonomik sıkıntıların altında ezilen sıradan vatandaşın hesabı kuruşu kuruşuna sorulurken, büyük ekonomik ilişkiler söz konusu olduğunda neden aynı açıklık ve kararlılık görülmüyor?
GÜVENLİKTE ZAFİYET, OKULLARDA ENDİŞE, ÇOCUKLARDA EŞİTSİZLİK!
Bir başka önemli mesele de güvenlik.
Okullarda yaşanan silahlı saldırılar, çocukların ve öğretmenlerin güvenliğine ilişkin endişeleri artırıyor. Eğitim kurumlarının güvenli alanlar olması gerekirken, aileler çocuklarını okula gönderirken kaygı duymaya başlıyorsa burada ciddi bir sorun var demektir.
Devletin en temel görevlerinden biri vatandaşının can güvenliğini sağlamaktır. Hele söz konusu çocuklar ve eğitim kurumlarıysa bu sorumluluk çok daha büyüktür.
Peki eğitimde fırsat eşitliği?
Çocukların okullarda bir öğün ücretsiz yemek yiyebilmesi hâlâ ülkenin önemli tartışma başlıklarından biri. Ekonomik koşullar nedeniyle beslenme sorunu yaşayan öğrenciler varken, devletin bu ihtiyaca kalıcı ve kapsamlı bir çözüm üretememesi kabul edilebilir mi?
Bir tarafta fonlar, büyük paralar, tartışmalı ilişkiler ve açıklanmayan listeler...
Diğer tarafta okulda bir öğün yemek bekleyen çocuklar, geçim derdindeki aileler, borç içindeki esnaf ve adalete güvenini kaybeden vatandaşlar...
İşte Türkiye'nin gerçek tablosu budur!
Bunların her biri iktidarın önündeki ayrı bir sınavdır. Ekonomide başarısızlık, adalette güven kaybı, güvenlikte zafiyet ve eğitimde fırsat eşitsizliği birbirini besleyen sorunlara dönüşüyor.
İktidarın artık bu tabloyla yüzleşmesi gerekiyor.
AFFINI İSTEYEN GİDİYOR, HESAP SORAN YOK!
Türkiye'de siyasi sorumluluk meselesinin de yeniden konuşulması gerekiyor.
Hatırlayın, geçmişte kamuoyunda büyük tartışma yaratan dezenfektan alımları gündeme gelmişti. Dönemin Ticaret Bakanı Ruhsar Pekcan'ın ailesine ait şirketten bakanlığa dezenfektan alımı yapıldığı ortaya çıkmış, tartışmaların ardından görevinden ayrılmıştı.
Peki sonrasında ne oldu?
Görevden ayrılmak, siyasi sorumluluğun tamamlandığı anlamına mı geliyor? Kamu kaynaklarının kullanımıyla ilgili tartışmalarda hesap verme yükümlülüğü nerede başlıyor, nerede bitiyor?
Bir bakanın görevden ayrılması başka, iddiaların hukuken aydınlatılması başkadır.
Bizim itirazımız tam da burada!
Bu ülkede siyasi makamlar değişiyor, koltuklar el değiştiriyor, açıklamalar yapılıyor. Fakat vatandaşın aklındaki sorular çoğu zaman cevapsız kalıyor.
Şimdi de fon dosyası...
Adı geçen herkes suçlu değildir. Ancak adı geçen herkesin soruşturma kapsamında hangi sıfatla yer aldığının, varsa hukuka aykırı işlemlerinin ve sorumluluklarının ortaya çıkarılması gerekir.
Kimseye ayrıcalık tanınmasın!
BU DOSYA BİRKAÇ İSİMLE KAPATILAMAZ!
Bir de Hayati Yazıcı meselesi var. Bu tartışmanın içinde adı geçen siyasi aktörlerin açıklamaları, değerlendirmeleri ve sorumlulukları da kamuoyunun önünde olmalı.
Kim ne biliyor? Kim ne zaman öğrendi? Kim hangi adımı attı?
Bunlar sorulmadan, cevaplar verilmeden bu tartışmanın biteceğini sananlar yanılıyor.
Çünkü mesele artık 214 kişinin isimlerinden ibaret değil. Mesele, devletin denetim mekanizmalarının ne kadar işlediği, siyasi nüfuzun ekonomik ilişkiler üzerinde etkili olup olmadığı ve hukukun herkese eşit uygulanıp uygulanmadığıdır.
VATANDAŞ HER ŞEYİ UNUTUYOR SANIYORSUNUZ AMA YANILIYORSUNUZ!
Siyasetin en büyük yanılgısı, vatandaşın önüne ne konulursa onu kabul edeceğini düşünmesidir.
Hayır!
Vatandaş izliyor, dinliyor, not ediyor. Ekonomik sıkıntılarla boğuşurken bir yandan da milyarlarca liralık fon tartışmalarını takip ediyor.
Emekli geçim derdinde, genç gelecek kaygısında, esnaf ayakta kalma mücadelesinde. Çocuklar eğitimde eşit imkân bekliyor, aileler güvenli okul istiyor, vatandaş adalet istiyor.
Böyle bir ülkede vatandaşın karşısına çıkıp şeffaflık yerine suskunluk koyamazsınız.
Ben bu dosyanın unutulacağına inanmıyorum.
İktidar değişse de değişmese de bu mesele aydınlatılmak zorunda. Çünkü devletin itibarı, makam sahiplerinin korunmasıyla değil, hukukun herkese eşit uygulanmasıyla yükselir.
Ve şunu da açıkça söyleyeyim:
214 kişilik liste açıklanmazsa, bu dosyanın siyasi faturası çok ağır olabilir. Şeffaflık talebini görmezden gelen, Meclis'te araştırılmasını engelleyen, kamuoyunun sorularına cevap vermeyen bir siyasi anlayışın sandıkta hesap vermesi kaçınılmazdır.
Bu ülke artık ayrıcalıklıların değil, adalet isteyenlerin ülkesi olmalı.
Bizim istediğimiz çok şey değil.
Bir liste, açık bir soruşturma, işleyen bir hukuk ve hesap verebilen bir yönetim...
Kimsenin arkasına siyasi güç saklayamadığı, kimsenin makamı sayesinde dokunulmaz hale gelemediği bir Türkiye.
Çünkü bu ülke, namusuyla çalışan, vergisini veren, hakkını arayan insanların ülkesi olmayı çoktan hak etti.
Şimdi ;
214 kişilik liste açıklanacak mı?
Ben açıklanmasını bekliyorum. Açıklanmazsa da bir vatandaş ve bir gazeteci olarak bu soruyu sormaktan vazgeçmeyeceğim.
Çünkü bazı dosyalar vardır; kapatıldıkça büyür, sustukça daha çok konuşulur.
Bu dosya da onlardan biri!
Kamuoyu cevap bekliyor.
Söz artık iktidarda!
Açıklama yapılmaz ise, milletin buna ne dediğini, seçim akşamı YSK'nın seçim sonuçları açıklama yasağının kaldırılmasından hemen sonra, seçim sonuçları açıklamasını bekler görürsünüz..
13 Kasım 2026
Mustafa Temiz
