Hayat, vebali taşıyanları hiç affetmedi

Cahilliklerinizi karşı tarafın bilgisiyle tartmak kanınıza işlemiş.
Kişi sizin evladınız olabilir,kadınınız,kocanız olabilir. 
Akıl kavramını üzgünüm siz veremiyorsunuz.
Okuduklarıyla, gezdikleri ile yaşattığınız hayat tecrübesi ile edinmiştir.
Sizin tabirinizle "deli" diye gönderdiğiniz hastane, suçun sadece sizlerde olduğu fermanını açıkladı.
Sahip çıkamadınız beyler,bayanlar...
Cehaletinizle, sevgisizliğinizle kurumuş bir toprak artık o.
Acı içinde acı yaşattınız, mutluluktan ağlamadı onun gözyaşları.
Aklınızca hayat,insanlık öğretmeye kalktınız.
Daha siz öğrenememiştiniz ki hayatı, insanlığı ne verebilirdiniz.
Başkaları tarafından aşağılık kompleksine girdiniz.
Sevgisizlik, ilgisizlik, değersizlik gördünüz.
Başarılı olduğunuzu göstermek için şehir değiştirdiniz.
Genede takdir edilmediniz.
Ne kadar ağırınıza gitti, takdir görmemek.
Hedeflediklerinize, beklediklerinize ulaşamamak gururunuzu kırdı.
Sevgisizlik içinize damla damla akan kan misali, vücudunuzun hücrelerini terk etti.
Seviyorum derken bile kendinizi kandırıyordunuz farkında değildiniz.
Sizinki sadece sahibim dediğinizi kaybetme korkusuydu.
O da karşı tarafı değil, çocukları kaybetme korkusu.
İki baba da her şekilde kaybetti çocuklarını.
İçinde besleyemedikleriniz, gösteremediğiniz sevgiyle, kendi sevgisizliğinizle kaybettiniz. 
Suçladığınız hep karşı taraf oldu ya hayatınızda.
Hiç ben suçluyum diyemediniz.
Kendinizi sorgulasaydınız, ben nerede yanlış yapıyorum diyebilseydiniz.
Gerçekleri belki görebilme şansınız olabilirdi.
Aklını kullanmayan ben miyim, yoksa siz misiniz?
Akıl kullanmasını bilenin elinde hançere dönüşür..
Sizin aklınız kör bir çakının ötesine hiç geçemedi, bundan sonra da geçemeyecek...
Hayat vebali taşıyanları hiç affetmedi.
Sizi de affetmeyecek.

27 Temmuz 2024
Bahar Çelik