Kaç insanız ,
Günahı, sevabı gözeten.
Görmüyor musunuz insanlık,
Kavramının ortadan kalktığını.
Allah’ın sopası var.
Tabiri caizse size sunduğu bedeller.
O bedelleri bile ödetiyor.
Kör olan gözleriniz görmüyor.
Kör etmiş gözlerinizi Allah.
Göstermiyor size kendini.
Durun her şeyi durdurun lütfen.
Tanıyın Allah’ı Görün.
Sunulan güzellikleri görün.
Açın kör olmadan gözlerinizi etrafınıza.
Her sabah kalktığınızda şükredin gözlerinizi açtığınıza.
Hala nefes alabildiğinize.
Etrafınızı tüm güzellikleriyle görebildiğinize.
Kuş cıvıltılarını duyabildiğinize.
Kaçınız yapıyorsunuz bunu.
Şükür,şükretmeyi bilmeyi biliyormusunuz.
Neler sunulmuş size.
Tüm güzellikleriyle.
Güneş bile ihtişamla doğuyor.
İhtişamla batıyor.
Her günün başında parlayan güneşin ve batışı da hep aynı ihtişamda.
Saatler dakikalar değişiyor da.
Bu düzen bile sadakatinden ödün vermiyor.
Bu ihtişamda bile görün Allah’ı.
Kirazın dalındaki meyvede,dut ağacınının şeklinde,
Gökyüzüne uzanan kavağın boyunda,
Zeytin ağacının dalındaki çiçekten,
İğdenin ortalığa kustuğu o kokunun, zihne inen demini,
Zeytinin olgunlaşma vaktinde,
Sahibim dediğiniz kadın yanınızdayken,
Çocuklarınız etrafınızda cıvıl cıvıl oynarken.
Hala anne, babanız yanınızda nefes alıp verirken.
Koyun,kuzu, tavuk,inek, buzağı, köpek gibi ..
"Benim bu hayvanlar" dediğinizde bile görün.
Kazandığınız paranızda da görün.
Galaksinin döndüğü milyon yıllarda bile hiç bozulmayan bu muktedir gücün düzenini, tüm bu nimetleri insanlığa bahşettiğini ve onlara özel verildiğini.
Düzenin bir sıralama,bu sıralamada bile hata olmadığını,
Ne zaman fark etmeyi düşünüyorsunuz?
GÖZDEN KAÇAN NE PEKİ?
Yatağınızda yatan kadının varlığı için şükredin.
Beşikte, oda da uyuyan çocukların masum yüzündeki ana rahminden hayata giriş yaptığı ağlamaklı sesi hissedin.
O seste bile, "ben geldim" derken insanlığa mesajı, yaradana şükrü görün.
Nice insan var, evlenemeyen.
Nice kadın var,evlat kokusu burnunda tüten, özleminden göğsü soğuk bedeni üşüyen ama aynı anda ciğeri de yanan.
Sizin varlıklarına şükretmeyi bilemediğinize,
Dünyaları verecek nice insanlar var.
Biliyor musunuz?
Yanınızda ki kadının omuzlarına yüklemişsiniz,
Sizin yükümlülüklerinizi de,
Seviyor ya onu da taşır dediğiniz.
Taşır da zaten seviyorsa.
Kadının sevgisini bitirdiğinizde başlar .
Sizin bir hiç olduğunuz.
O zaman taşıyamazsınız o kadını kendinizde bile.
Çünkü sevginin içinde emek yoksa, hazan rüzgarında savrulan yaprak gibi o da bünyeden düşer, uçar ve gider.
Sizi insan yerine bile koymak gelmez içinden..
Bitmiştir..
Artık kurumuş dal gibi o nu yeşertecek, susuz toprak çatlamış, kendini bırakmıştır.
Ne yaparsanız yapın şimdi, kurumuş dal yeşerir mi hiç?
Kurumuş dalın meyvesi olur mu, tekrar size meyvesini sunabilir mi hiç?
Yıllarca özenle,sevgiyle vermişken o meyvesini...
Yani; Kadın Allah’ın size emanetiydi.
Bayram harçlığını koşarken düşürmüş çocuk gibi, artık sizin içinde bayram bitti.
Bayram bundan sonra başkalarının seyredeceğiniz bayramı olarak kaldı.
Nefes bile alırken, "ben ne yaptım" desenizde nefesiniz kesilecek.
Hala yaşıyorum derken bile, öldürdü sizi farkında mısınız?
Onu melekleriyle bile sınarken, onun kendisi için değil, onlar içinde nefes aldığını, size rağmen siper olduğunu göremeyecek kadar da kör müsünüz?
İşte sahip çıkamadığınız emanette bile, kendinize soramadığınız soru " nereden, nereye" olmalı.
Çünkü solumak değil, yaşamak gerekiyordu?
Doğrusu onu bile beceremediniz, yani yaşamayı hem kendiniz için, hemde emanetiniz için ıskaladınız, farkında mısınız?
Şimdi ne yaparsanız yapın.. Hüküm açıklandı.
Kararda yazıyor...
"Dünyaya tek geldiniz, sahip olduklarınız, can verdikleriniz bile sizin değilse..
Vardır bir bildiği,
Hüküm Allah'ın...
Ötesi nafile...
Tercih sizin...
Ya emanetinize sahip çıkın.
Ya da hayatı ölene kadar ihanetle soluyun.
13 Haziran 2024
Havin Çelik